Να μαζευτούμε να πούμε καμιά μαλακία - Συνύπαρξη

Εσείς οι βίγκαν μας έχετε ζαλίσει. Βοσκήστε και αφήστε μας ήσυχους να τσιμπήσουμε τα πανσετάκια μας.


Δεν βλέπω και πολλή τηλεόραση ούτε ασχολούμαι ιδιαίτερα με την πολιτική επικαιρότητα. Όταν διάβασα ότι έγινε πραξικόπημα στην Τουρκία, λέω εντάξει, κλασικές παπαριές των συνομωσιολόγων, και παναγράψω ένα σχόλιο από κάτω να τους πω ότι είναι ντενεκέδες. Αλλά τελευταία στιγμή, σκέφτομαι, ας τσεκάρω λίγο και τα σοβαρά site των ειδήσεων. Τελικά είχε γίνει όντως το πραξικόμημα. Αν έγραφα το σχόλιο λοιπόν θα ήμουν τρόμπας και θα είχα εκτεθεί.

Το παραπάνω είναι απλό παράδειγμα προσωπικής εμπειρίας που νομίζω ότι με διάφορες παραλλαγές, λίγο-πολύ, έχει συμβεί στον καθένα και δείχνει πόσο εύκολο είναι να γίνεις σαχλαμάρας όταν μιλάς βιαστικά, χωρίς να σκέφτεσαι και χωρίς να τσεκάρεις στοιχεία.

Παρακολουθώντας σε καθημερινή βάση στα κοινωνικά δίκτυα, στο Youtube και σε δεκάδες ιστοσελίδες τα θέματα διατροφής, χορτοφαγίας, ηθικής αλλά και επιστημονικά θέματα, η μαλακία που παραλίγο να κάνω με το πραξικόπημα συμβαίνει συνεχώς. Αδιάκοπα, κάθε ώρα και λεπτό. 

Είναι λογικό πολύς κόσμος να μην θέλει να αποδεχθεί αυτό που ονομάζουμε βιγκανισμό. Δηλαδή την ηθική στάση απέναντι στα ζώα, την αλλαγή της νοοτροπίας μας που θέλει τα ζώα να είναι πρώτες ύλες διαθέσιμες προς χρήση από την ανθρωπότητα. Αλλά, όπως έχω γράψει και στο παρελθόν σε σχετικό άρθρο, δυστυχώς το μοναδικό επιχείρημα κατά του βιγκανισμού, το μόνο που μπορώ να ακούσω χωρίς να έχω μια απάντηση να δώσω είναι το "Δεν με νοιάζει".

Για ο,τιδήποτε άλλο, υπάρχει απάντηση.

Οι άναρθρες κραυγές, τα επιχειρήματα επιπέδου καφενείου και το γηπεδικό υβρεολόγιο που συναντά κανείς κάτω από βίγκαν δημοσιεύσεις έχει πάντα μια καλή απάντηση, βγαλμένη μέσα από την επιστημονική έρευνα.

Είναι χαρακτηριστικό, ότι ενώ όσοι προωθούν τον βιγκανισμό επικαλούνται την Επιστήμη, δηλαδή δημοσιευμένες, σοβαρές, επιστημονικές έρευνες, η άλλη πλευρά συνήθως εδράζεται σε ανοησίες, παρωχημένες παραδόσεις, "προσωπικές απόψεις" και λιοντάρια. Ενίοτε, βέβαια, μάς παρουσιάζονται και έρευνες που δείχνουν, ας πούμε, ότι ένας χορτοφάγος μπορεί να έχει δέκα τοις εκατό μικρότερα νύχια. Είναι τρομακτικό, αλλά το αντιμετωπίζουμε.


Όλοι έχουν κάτι να πουν ή να δείξουν, για να δικαιολογήσουν την συνήθειά τους να τρώνε ζώα και να καταστήσουν τους βίγκαν ισάξια, αν όχι περισσότερο, ένοχους. Το πρόβλημα είναι ότι δημιουργείται, σιγά-σιγά, μια μεγάλη και θλιβερή ομάδα μπουρδολόγων, οι οποίοι αποκαλούν τα ζώα "κρέας" και πετάνε ό,τι τους κατέβει στο κεφάλι, ή ακόμη χειρότερα αναπαράγουν αυτά που πέταξαν άλλοι πριν από αυτούς.

- Άλλος βγαίνει να πει ότι αφού τρώμε φυτά, τρώμε το φαγητό των ζώων που αγαπάμε, λες και τα ζώα που τρώει αυτός τρέφονται με αέρα και ήλιο.

- Άλλος εκφράζει την απόλυτη βεβαιότητα ότι θα αρρωστήσουμε από έλλειψη πρωτεΐνης - το γεγονός ότι δεν έχει ιδέα τι είναι η νόσος Kwashiorkor και ότι ποτέ, κανείς, στον Δυτικό κόσμο δεν έχει νοσήσει από αυτήν, δεν έχει ιδιαίτερη σημασία.

- Άλλος ποστάρει φωτογραφίες από γύρους και κοψίδια, λες και δεν ξέρουμε πώς είναι ή τι γεύση έχουν και θα σοκαριστούμε.

- Άλλος δημοσιεύει κάτι καμμένα άρθρα από άσχετους διατροφολόγους που μιλούν για τα οφέλη των αυγών και του μητρικού γάλακτος ζώων. 

- Άλλος επικαλείται την Βικιπαίδεια για να δείξει ότι ο άνθρωπος είναι παμφάγος, θηρευτής και σαρκοβόρο θηρίο.

- Άλλος θα σου δείξει μια είδηση για ένα παιδί βίγκαν γονιών που μπήκε στο νοσοκομείο λόγω υποσιτισμού, λες και τα παιδιά των παμφάγων που μπαίνουν στο νοσοκομείο κατά εκατομμύρια εξαιτίας της άθλιας διατροφής τους, είναι αμελητέα ποσότητα.

- Άλλος βλέπει μεταλλαγμένες σόγιες και κομπίνες της Monsanto πίσω από τους χορτοφάγους.

- Άλλος ανοίγει τη Βίβλο και διαβάζει ότι ο Χριστός έφαγε ψάρια. 

- Άλλος φωνάζει για τα λιοντάρια που τρώνε ζώα.

- Άλλος βγαίνει να μας εξηγήσει ότι και τα φυτά πονάνε. 

Και φυσικά, να μην ξεχάσω το πιο κορυφαίο:

- Όλοι, μα όλοι, ζουν σε χωριό. Έχουν δικές τους κότες και αγελάδες που ζουν ελεύθερες και ευτυχισμένες και παίρνουν το γάλα τους και τα αυγά τους από εκεί, άρα δεν συμμετέχουν στις φρικαλεότητες της βιομηχανίας.

Η σαχλαμάρα, η ασχετοσύνη και ο ποταμός γνωστικής ασυμφωνίας δεν έχουν τελειωμό.

Κάποιος θα πει, δικαιολογημένα ίσως, ότι τα άτομα που ακούν για πρώτη φορά στη ζωή τους την έννοια "βίγκαν", αυτοί που τους χορτοφάγους τους έχουν δει μόνο στην τηλεόραση, ενδέχεται να σαστίζουν. Πρόκειται για κάτι εντελώς αντίθετο από τον τρόπο που έχουν μάθει να ζουν και να βλέπουν τον κόσμο. Συμφωνώ, αλλά η ρετσινιά του μπουρδολόγου παραμένει ακόμη κι έτσι, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν αντιδρούν όλοι με τον ίδιο τρόπο. Όταν ήμουν κι εγώ παμφάγος, πολύ πριν ακούσω την λέξη "βίγκαν", τύχαινε μερικές φορές να συναντήσω κάποιον που δήλωνε χορτοφάγος. Είχα διαβάσει δυο-τρεις φορές και τα όσα επικαλούνταν, ήξερα τα πιστεύω τους, τις πεποιθήσεις τους. Όμως παρότι συνέχιζα να τρώω κανονικά τα τυράκια μου και τα μπριζολάκια μου, ουδέποτε τους αποκάλεσα τρελούς, ακραίους ή γρασιδοφάγους. Απλώς, δεν μπορούσα να κάνω την ίδια σύνδεση που έκαναν αυτοί. Μεγάλωσα κι εγώ με τα κλασικά παραμύθια που μεγαλώνουν όλοι, ότι οι αγελάδες βγάζουν από μόνες τους γάλα, ότι το δέρμα το παίρνουμε από τα ζώα που έτσι κι αλλιώς σφάχτηκαν για φαγητό και ότι τα γουρούνια τρέχουν σε λιβάδια και τα πυροβολούν στο κεφάλι πριν τα σφάξουν. Δεν είχα ιδέα τι συμβαίνει.

Τέλος πάντων.  

Κάθε φορά που έρχονται στο προσκήνιο αυτά που συμβαίνουν μέσα σε φάρμες και σφαγεία, οι αντιδράσεις είναι σχεδόν προβλέψιμες. 

Οι μισοί, θα πουν ότι "τα δικά τους" ζώα, από το χωριό, περνάνε μια χαρά. Οι άλλοι μισοί, θα πετάξουν σκατόψυχες προσβολές και κακίες για τα ζώα, του τύπου "θα γίνει λουκούμι στον φούρνο", προσπαθώντας τελικά και οι μεν και οι δε να βρουν ένα ηθικό υπόστεγο, ένα αποκούμπι που θα τους κάνει να νιώσουν καλύτερα για τις δολοφονικές επιλογές που κάνουν κάθε μέρα στη ζωή τους.


Η Αμερικανική Ένωση Διατροφής και Διατροφολογίας, η Ακαδημία Παιδιατρικής, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, η Καρδιολογική Ένωση, ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών, η Αμερικανική Ένωση για τον Διαβήτη και πολλοί ακόμη μεγάλοι, αξιόπιστοι και σοβαροί οργανισμοί για την ανθρώπινη υγεία, τονίζουν ότι οι χορτοφαγικές δίαιτες είναι επαρκείς, υγιεινές (εφόσον είναι σωστά σχεδιασμένες), κατάλληλες για όλες τις ηλικίες, καλύτερες για το περιβάλλον και ικανές να προλάβουν αλλά και να αντιστρέψουν προβλήματα υγείας.

Παρόλα αυτά, είμαστε ακόμη αναγκασμένοι να ακούμε τον κάθε φιλόδοξο ερευνητή που, πληκτρολογώντας στο Google "είναι υγιεινή η χορτοφαγία;" βρίσκει και αναπαράγει δέκα βλακείες για τους δήθεν κινδύνους που αντιμετωπίζουμε -- λες και οι βίγκαν είναι ηλίθιοι και μετά από, ας πούμε, 30 χρόνια χορτοφαγίας δεν έχουν πάρει χαμπάρι ότι αρρώστησαν.  

Κάτι σαν τον άλλο τον ανίδεο Δημόπουλο, που σπουδάζει σε κολέγια σπουδαίες ειδικότητες όπως "φυσική υγεία" και "ομοιοτοξικολογία", δηλώνει κατά των εμβολίων, ισχυρίζεται ότι η χοληστερίνη είναι ευεργετική για την υγεία (!!) και γράφει στην ιστοσελίδα του ότι οι χορτοφάγοι είναι χλωμοί, γερασμένοι και χωρίς μαλλιά (να μερικά παραδείγματα).



Ή ο Ζουρδός, που αφού πρώτα αναφέρει την Βίβλο, τον Πυθαγόρα, τον Κέλογκ και την "μαγειρεμένη μελέτη του Dr. Campbell", περνάει στα συνηθισμένα κλισέ συμπεράσματα των λάτρεων του κρέατος: Ένα παιδί που διαγνώσθηκε με έλλειψη Β12, έναν φρουτοφάγο που έπαθε κετοξέωση και καταλήγει στις γνωστές μπούρδες που ακούμε κάθε μέρα περί έλλειψης πρωτεΐνης και ασβεστίου και "διατροφικής κακοποίησης" των παιδιών που ακολουθούν χορτοφαγικές δίαιτες (προφανώς το μπούκωμα με αυγά, μπέικον, παγωτά, γλειφιτζούρια, σοκολάτες, τηγανητές πατάτες, τυριά και φαγητό που λίγα χρόνια αργότερα θα τους κάνει διαβητικούς, καρδιακούς, παχύσαρκους ή αλλεργικούς, ΔΕΝ είναι διατροφική κακοποίηση).




Είναι λογικό και εντελώς αναμενόμενο όλοι αυτοί και πολλοί περισσότεροι να ανησυχούν για την δουλειά τους. Και οι οδηγοί λεωφορείων στα Τρίκαλα θεωρούν σατανικά τα νέα αυτοκινούμενα λεωφορεία, οι ιδιοκτήτες βίντεο κλαμπ μισούσαν το ίντερνετ και τα torrents, οι πεταλωτές αλόγων έχουν ήδη κλείσει τα μαγαζιά τους εδώ και χρόνια. Μεταξύ των πολλών καλών η χορτοφαγία προκαλεί και κάποια κακά, ένα εκ των οποίων είναι ότι μειώνει δραματικά τους τζίρους γιατρών, διατροφολόγων, κλινικών και ασφαλιστικών εταιριών.  

Πώς στο διάολο να βγάλει κανείς λεφτά από έναν άνθρωπο που είναι αδύνατος, υγιής και ευτυχισμένος; 

Όμως, παρότι κατανοώ την παραπάνω ανησυχία, νομίζω πως η "σύγκρουση" - αν μπορώ να το πω έτσι - επαγγελματιών της υγείας, οι οποίοι βγαίνουν στην τηλεόραση και στο διαδίκτυο και λένε τα εντελώς αντίθετα πράγματα για το ίδιο ακριβώς θέμα, δεν μπορεί να διαρκέσει για πάντα.  

Πρώτα απ' όλα, και μιλάω σαν εξωτερικός παρατηρητής τώρα, είναι γελοίο και λυπηρό για τους ίδιους τους γιατρούς. Άνθρωποι επιστήμονες, σπουδαγμένοι, με πτυχία και διδακτορικά, τοποθετούνται για το ίδιο ακριβώς ζήτημα με εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις. Ο ένας λέει ότι η χοληστερίνη σκοτώνει, ο άλλος λέει κάνει καλό. Ο ένας λέει ότι η χορτοφαγία είναι επικίνδυνη, ο άλλος ότι είναι επωφελής για την υγεία. Ο ένας λέει ότι τα γαλακτοκομικά είναι δηλητήριο, ο άλλος συνιστά τρία ποτήρια γάλα την ημέρα. 

Πώς να τους πάρεις στα σοβαρά; Και, κυρίως, ποιον να εμπιστευτείς;


Νομοτελειακά, κάποια στιγμή, ακόμη και ο πιο ανίδεος θα μπορέσει να βρει ποιος λέει την αλήθεια. Αν δηλαδή οι μεγαλύτεροι καρδιολόγοι του κόσμου συνιστούν την χορτοφαγία και ο κυρ-Γιώργος ο καρδιολόγος από το Παγκράτι συνιστά κρέας και αυγά, δικαίωμά του. Μπορεί να το κάνει. Όμως για πόσο χρόνο; Πολύ σύντομα οι ασθενείς του κυρ-Γιώργου θα αντιληφθούν ότι η απάντηση δεν ήταν οι εγχειρήσεις, τα χάπια και οι μηνιαίες επισκέψεις στο ιατρείο, αλλά απλώς μια αλλαγή στη διατροφή τους. Διότι οι μεν θα ζουν με ένα καροτσάκι φάρμακα και οι δε θα παίζουν τένις αμέριμνοι. Υπάρχουν κάποια στοιχεία υπερβολής σε αυτό που λέω, το ξέρω, αλλά καταλαβαίνετε τί εννοώ. 

Από τα παραπάνω επ' ουδενί δεν προκύπτει το συμπέρασμα, προφανώς, ότι όσοι επιλέγουν να είναι παμφάγοι στη ζωή τους δεν έχουν δικαίωμα να μιλάνε, να κρίνουν, να απαντούν ή να σχολιάζουν. Κάθε άλλο θα έλεγα, θέλω να μιλάνε, θέλω να ακούω τις ιδέες τους

Όμως σκεφτείτε το εξής. Αν είστε ποδοσφαιρόφιλοι, γνώστες του αντικειμένου, και κάποιος αράξει στην παρέα σας και λέει ό,τι μαλακία του κατέβει στο κεφάλι, επιμένει για παράδειγμα ότι ο σέντερ φορ είναι αυτός που μπαίνει με το φορείο να πάρει τους τραυματίες. Πώς το χειρίζεστε; Είναι αυτή μια περίπτωση που μπορούμε να πούμε "εντάξει, φιλαράκι, αυτή είναι η άποψή σου, την σέβομαι"; Ή μήπως θα του πείτε να σκάσει και να ασχοληθεί με κάτι άλλο γιατί είναι άσχετος;

Αυτό που θέλω να πω είναι ότι ασφαλώς και ο καθένας έχει το δικαίωμα να μιλάει και να σχολιάζει ζητήματα, αλλά οφείλει πρώτα να είναι ενήμερος επί του θέματος, να έχει μια στοιχειώδη εμπειρία πάνω στο αντικείμενο ή έστω να μπορεί να επικαλεστεί μια σοβαρή επιστημονική μελέτη. Το να βγαίνεις και να αλαλάζεις σαν τους ζουλού, ακόμη και στην περίπτωση που πίσω σου έχεις εκατό άτομα να συμφωνούν μαζί σου και να σε χειροκροτούν, δεν σε κάνει ούτε έξυπνο, ούτε διαβασμένο. Πολλές φορές ένα άτομο, μόνο του, προσπαθεί να εξηγήσει σε διακόσια πενήντα άτομα που πιστεύουν στο "μάτι", ότι δεν υπάρχει μάτι. Ανεξάρτητα από την αριθμητική υπεροχή και την ένταση των κραυγών που βγάζει ένα τόσο μεγάλο πλήθος, καλώς ή κακώς, το δίκιο το έχει ο ένας.

Έτσι λοιπόν, όταν κάποιος είναι χορτοφάγος ή βίγκαν για τη μισή ζωή του ή ολόκληρη τη ζωή του, είναι γελαστός, υγιέστατος, ευτυχισμένος και λαμπερός και εμφανίζεσαι εσύ σαν τη τσουτσού και του λες ότι "αυτό που κάνεις είναι επικίνδυνο" ή ότι "ο άνθρωπος πρέπει να τρώει απ' όλα" γιατί αλλιώς "θα αρρωστήσει", συγγνώμη αλλά είσαι σαχλαμάρας. Είσαι σαν τον τύπο που φωνάζει ότι ο σέντερ φορ είναι ο τραυματιοφορέας. Έχεις απέναντί σου κάποιον ο οποίος γνωρίζει από προσωπική εμπειρία ότι η βίγκαν διατροφή είναι ασφαλής και υγιεινή, ωστόσο εσύ τον συμβουλεύεις για κάτι που ούτε καν έχεις δοκιμάσει ποτέ.

Στην αντίπερα όχθη, υπάρχει μια πολύ μικρή μειοψηφία σοβαρών ανθρώπων που, παρότι ζουν τις ζωές τους με τον συνηθισμένο και καθιερωμένο τρόπο, μπορείς εύκολα να συζητήσεις μαζί τους για τον βιγκανισμό - χωρίς εγγυημένη έκβαση της συζήτησης φυσικά. Άλλοι πείθονται, άλλοι όχι. Όμως, είναι σοβαροί.   

Θα ρωτήσουν, για παράδειγμα, πόσο καιρό είσαι βίγκαν, αν αντιμετώπισες κάποιο πρόβλημα, θα σε ρωτήσουν γιατί το κάνεις και, συνήθως, θα κουνήσουν συγκαταβατικά το κεφάλι τους. Όσοι διαφωνήσουν, θα το κάνουν χωρίς φαμφάρες και παπάρες. Αυτοί, οι σοβαροί άνθρωποι, θα επικαλεστούν
λόγους συνήθειας ή παράδοσης, θα σου πουν ότι δεν θεωρούν τα ζώα ισάξια με τους ανθρώπους στο δικαίωμα για ζωή, θα σου πουν ότι δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς τυρί, αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα το παίξουν έξυπνοι, προσπαθώντας να προσβάλουν τα ζώα ή την επιλογή σου να μη θέλεις να τους κάνεις κακό. 




Θέτε να μιλήσουμε για τους κινδύνους της χορτοφαγίας; Ευχαρίστως να το κάνουμε. Αλλά να το κάνουμε επί ίσοις όροις, δηλαδή έχοντας πρώτα αποδεχθεί το γεγονός ότι ο καθένας μπορεί να κάνει ανοησίες στην διατροφή του και στη ζωή του γενικά. Όταν ξεκινάμε μια κουβέντα παίρνοντας ως δεδομένο ότι ο βιγκανισμός είναι αρρώστεια, ρίσκο, εμμονή ή υπερβολή, είναι αδύνατο να μιλήσουμε σαν άνθρωποι.

Αν είσαι παμφάγος και τρέφεσαι μόνο με πίτσες και μπέικον, έχεις πρόβλημα.

Αν είσαι βίγκαν και τρέφεσαι μόνο με καρότα και κόκα-κόλα, και πάλι έχεις πρόβλημα.

Είναι ηλίου φαεινότερο πως, ανεξάρτητα από το είδος της διατροφής που θα επιλέξεις, αυτή θα πρέπει να είναι ισορροπημένη.    

Αν λοιπόν είναι να μαζευτούμε έτσι, για να πούμε καμιά μαλακία, ας το κάνουμε. Αλλά να μας το λέτε εκ των προτέρων, να φέρνουμε μαζί μας και πατατάκια. 


 
Αν σας φαίνονται χρήσιμες οι αναρτήσεις της Συνύπαρξης, βοηθήστε να αποκτήσει κι άλλους αναγνώστες. Μπορείτε να κάνετε Like στη σελίδα μας στο Facebook και να κοινοποιήσετε αυτό το άρθρο στο προφίλ σας.