Και είπεν ο Θεός, κατακυριεύσατε την Γην - Συνύπαρξη

Διακόσιες χιλιάδες χρόνια μετά την εμφάνιση του είδους μας σε αυτή τη Γη, πλέον μπορούμε μετα βεβαιότητος να βροντοφωνάξουμε: Τα καταφέραμε!


Καταφέραμε να κατακτήσουμε αυτόν τον πλανήτη, τηρώντας κατά γράμμα την ιερή οδηγία που μας δόθηκε από τον Μεγαλοδύναμο, «κατακυριεύσατε την Γην». Μας ανήκουν τα πάντα. Βουνά, θάλασσες, πεδιάδες, έδαφος και υπέδαφος, ατμόσφαιρα, φυτά και ζώα. Μπορούσαμε να κάνουμε ό,τι θέλουμε με αυτά, και το κάναμε.



Παρουσιάστηκε ένα τεχνικό πρόβλημα όμως. Μας τελείωσε.

Η ντίσνεϊλαντ που μας παραχώρησε ο Κύριος για να παίζουμε, γέμισε ασφυκτικά με δισεκατομμύρια κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσιν Του πλάσματα, που ροκανίζουν καθημερινά ό,τι φυτρώνει, ό,τι αναπνέει και ό,τι κινείται. Τα αντίγραφά Του ξεχύθηκαν σαν ένας πελώριος χείμαρρος στη Γη, απομυζώντας τα πάντα. Τώρα πια δεν έχουν μείνει πλέον και πολλά ακόμη προς ροκάνισμα κι έτσι, όπως οι χρηματηστηριακές φούσκες, στεκόμαστε και κοιτάμε σαν τους χάνους την κατάσταση, αναζητώντας λύσεις.

Λύσεις για να σταματήσει η κυριαρχία; Όχι βέβαια! Λύσεις για να συνεχίσει η κυριαρχία. 

Δυστυχώς, η οδηγία που γράφτηκε στο ογκώδες ιερό βιβλίο, παρέλειψε να μας αναφέρει το τί πρέπει να κάνουμε όταν το εγχείρημα ολοκληρωθεί. Δεν υπάρχουν σαφείς οδηγίες για το μετά. Σίγουρα ο Μεγαλοδύναμος θα γνώριζε ότι ο κόσμος που έπλασε ήταν πεπερασμένος σε μέγεθος και πόρους. Επομένως, αφού τελειώσουμε με την κατακυρίευση, τι πρέπει να κάνουμε; Θα μας προσφέρει άραγε άλλον ένα, καινούριο κόσμο για να συνεχίσουμε την ιερή επικυριαρχία μας ή μήπως πρέπει να αρκεστούμε σε αυτόν που έχουμε; Πρόκειται για ένα πρόβλημα που παραμένει άλυτο σε κάθε ιερή σελίδα του βιβλίου. Είναι απορίας άξιο το γιατί.

Ίσως ο Μεγαλοδύναμος δεν ήθελε να γίνουμε τόσο πολλοί. Υπολόγιζε, ας πούμε, ότι θα φτάσουμε σε έναν αριθμό το πολύ 1-2 δις και θα περνάμε καλά. Όμως δεν νομίζω να ισχύει αυτό, μιας και οι εκπρόσωποι του Κυρίου εδώ κάτω στη Γη, επισημαίνουν σε κάθε εποχή και σε όλους τους τόνους ότι πρέπει να κάνουμε παιδιά. Πολλά παιδιά. Όσο περισσότερα μπορούμε. 'Αρα ο Μεγαλοδύναμος ήθελε και θέλει να αυξανόμαστε απεριόριστα.

Μήπως θεώρησε ότι θα βρούμε τρόπο να κάνουμε μια, ας πούμε, πιο σωστή και βιώσιμη διαχείριση των πόρων που μας παραχώρησε; Και πάλι, το βρίσκω χλωμό. Μιας και Αυτός μας έφτιαξε κι επειδή είμαστε ακριβή Του αντίγραφα, σίγουρα γνώριζε τί πρόκειται να κάνουμε. Κι Αυτός το ίδιο θα έκανε. Ήξερε ότι θα εξελιχθούμε σε έναν βόρβορο που θα σκεπάσει κάθε γωνιά αυτού του κόσμου και θα αφήσει πίσω του μόνο συντρίμμια.

Μια άλλη σκέψη είναι, πως ίσως παρότι γνώριζε τί πρόκειται να συμβεί, ήθελε να κάνουμε χρήση της ελευθερίας και της ευφυίας που μας έδωσε προκειμένου να μπορέσουμε να επιβιώσουμε με τρόπο αειφόρο. Κάτι του τύπου «ξέρω ρε μπαγάσες ότι θα τα κάνετε λίμπα, αλλά νταξ, θέλω να σας δώσω μια ευκαιρία». Αν όμως ισχύει αυτό, τότε θα πρέπει να υποθέσουμε ότι δεν είμαστε το μοναδικό καταστάλαγμα της Δημιουργίας, αλλά μια δοκιμή. Θα πρέπει να έφτιαξε διάφορες εκδοχές και να προσπαθεί να βρει το τέλειο δημιούργημα. Εκ του αποτελέσματος, γνωρίζουμε ήδη ότι δεν είμαστε αυτό, άρα θα ακολουθήσει άλλο ένα reset.

Ίσως, πάλι, αυτό ακριβώς ήταν που ήθελε; Αντιλαμβάνομαι πως είναι παρατραβηγμένο, αλλά επειδή άγνωσται αι βουλαί του Κυρίου, θα πρέπει να το θεωρήσω κι αυτό ως πιθανότητα. Μπορεί ο Μεγαλοδύναμος να ήθελε να φτιάξει αυτό ακριβώς που γίναμε. Κάτι σαν τις εκρήξεις που σκαρώνανε οι Mythbusters: Ήξεραν ότι θα γίνει της μουρλής και δεν θα γίνει τίποτα όρθιο, αλλά είχε πλάκα να το βλέπεις. Αυτό όμως μοιραία θα ακύρωνε το αξίωμα πως ο Μεγαλοδύναμος είναι απείρως καλόκαρδος και μας αγαπάει. 


Μου τελείωσαν οι θεωρίες. Δεν μπορώ να σκεφτώ άλλη λογική πιθανότητα, οπότε είμαι αναγκασμένος να καταφύγω και σε μια τελευταία, που είναι η πιο ακραία και η λιγότερο πιθανή.

Ίσως τελικά να μην μας έπλασε Αυτός. Ξέρω ότι ακούγεται περίεργο, αλλά υπάρχει μια μικρή πιθανότητα να προκύψαμε ως είδος μέσα από την διαδικασία της Εξέλιξης. Αν ισχύει κάτι τέτοιο, τότε θα πρέπει να πέρασαν αρκετά δισεκατομμύρια χρόνια αλλαγών και προσαρμογών, κατά τη διάρκεια των οποίων οργανικές ουσίες στον πλανήτη σχημάτισαν σταδιακά ζωντανούς οργανισμούς, οι οποίοι συνέχισαν να διαφοροποιούνται μέχρι που τελικά εμφανίστηκε ένα ον που μας έμοιαζε και εξαιτίας της πετυχημένης εξελικτικής οδού που ακολούθησε, τελικά μεταμορφώθηκε σε ένα ευφυές και παντοδύναμο πλάσμα που ονομάζουμε σήμερα Άνθρωπο.

Σε μια τέτοια περίπτωση, μπορούμε εύκολα να βρούμε λογική εξήγηση για την καταστροφική πορεία που ακολουθήσαμε. Διότι όπως γνωρίζουμε από την θεωρία της εξέλιξης, δεν υπάρχει καμία συγκεκριμένη πορεία που πρέπει να ακολουθήσει ένα είδος. Όλα γίνονται με την απλή μέθοδο Δοκιμής-Λάθους. Έτσι, προέκυψε και τελειοποιήθηκε ένα είδος αδηφάγο, άπληστο, ένας πανίσχυρος ολετήρας που μπόρεσε να εκμεταλλευτεί όχι μόνο τα άλλα είδη, αλλά ακόμη και τον ίδιο τον πλανήτη μέσα στον οποίο δημιουργήθηκε και εξελίχθηκε.

Εάν η παραπάνω θεωρία ισχύει, τότε δυστυχώς δεν έχουμε πολλές επιλογές. Χωρίς την θεία πρόνοια και το πάνσοφο σχέδιο του Μεγαλοδύναμου, θα πρέπει να βρούμε μόνοι μας λύση στο πρόβλημα. Αυτό, βέβαια, υπό την προϋπόθεση ότι αναγνωρίζουμε πως υπάρχει πρόβλημα.

Βλέπετε, ένα από τα μειονεκτήματα του τρόπου με τον οποίο εξελιχθήκαμε, είναι ότι παραμείναμε βιολογικοί οργανισμοί. Συνεχίζουμε να έχουμε τις ίδιες ανάγκες, τους ίδιους μηχανισμούς επιβίωσης με τα υπόλοιπα είδη. Πολλοί επιστήμονες, βιομηχανίες και οραματιστές τους ανθρώπινου γένους χτυπούν τα κεφάλια τους στον τοίχο, για την ατυχία που είχαμε να είμαστε κι εμείς ζώα. Οι ευγονιστές του προηγούμενου αιώνα έκαναν μια αξιόλογη προσπάθεια και οι σημερινοί γενετιστές το παλεύουν ακόμη, αλλά μάλλον πάμε για αποτυχία. Θα ήταν τόσο ωραίο αν, για παράδειγμα, δεν υπήρχε ανάγκη να αναπνέουμε. Τότε θα μπορούσαμε να χιλιογαμήσουμε ακόμα περισσότερο την ατμόσφαιρα με δηλητηριώδη αέρια και να μην υπάρχει πρόβλημα επιβίωσης. Εννοώ, για εμάς. Ποιος νοιάζεται για τα υπόλοιπα είδη, ε;.

Υπάρχει πρόβλημα, λοιπόν. Θέλουμε να συνεχίσουμε την καταστροφική μας πορεία, να αναπτύξουμε ακόμη περισσότερο τις οικονομίες μας, αλλά εμφανίστηκε αυτό το ενοχλητικό εμπόδιο μπροστά μας. Ξεμένουμε από πόρους και ξεμένουμε από ζωή.

Αν δεν το έχεις κάνει ήδη, μπορείς να δεις αυτό το σύντομο βίντεο της Συνύπαρξης όπου καταλαβαίνει κανείς με τί έχουμε να κάνουμε. Προς χάριν και εξυπηρέτηση μιας δήθεν ανάγκης για τροφή, έχουμε κυριολεκτικά πάρει αυτόν τον πλανήτη για τον εαυτό μας. Καταστρέφουμε συστηματικά εδώ και δεκαετίες κάθε ζωντανό τετραγωγικό μέτρο γης, αφήνοντας πίσω μόνο θάνατο και δηλητήρια. Αυτοχριστήκαμε αυθαίρετα κυρίαρχοι του πλανήτη, πήραμε κάθε κομμάτι γης, κάθε ζώο και κάθε φυτό ως ιδιοκτησία μας και κρυμμένοι πίσω από το πρόσχημα της παμφαγίας σκάβουμε τον τάφο μας και τον τάφο των παιδιών μας, κάθε δευτερόλεπτο που περνάει.

Για να διαπιστώσει κανείς πόσο ελαττωματικοί είμαστε ως είδος, αρκεί να εξετάσει τις πιθανές λύσεις που υπάρχουν σε αυτό το πρόβλημα και την λύση που φαίνεται πως επιλέγει να ακολουθήσει η ανθρωπότητα.

Οι λύσεις είναι, δυστυχώς, μόνο δύο. Είτε θα σοβαρευτούμε, θα αλλάξουμε ριζικά τις ηθικές αξίες μας και θα το πάρουμε απόφαση πως πρέπει να ζήσουμε με αρμονία πάνω σε αυτή τη Γη, είτε θα χρειαστούμε έναν άλλο πλανήτη, πολύ σύντομα. Οι σοφοί ινστρούκτορες αυτού του κόσμου, μάς έχουν πει εδώ και πολύ καιρό ότι η λύση είναι... η δεύτερη. Με την αγαστή συνεργασία κυβερνήσεων, το ανθρώπινο είδος αναζητά τρόπους μετακόμισης. Ψάχνουμε καινούριο πλανήτη. Καινούρια ντίσνεϊλαντ.

Αντιμετωπίζουμε τον πλανήτη μας με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που αντιμετωπίζουμε τα ζώα. Για παράδειγμα, εδώ και εκατοντάδες χρόνια έχουμε διαπιστώσει ότι οι κότες δεν ζουν 10-15 χρόνια όπως είναι το αναμενόμενο αλλά μόλις 1 ή 2, επειδή τις εκμεταλλευόμαστε σε βαθμό βαρβαρότητας και καταρρέουν. Όταν καταρρέουν και δεν μπορούν πια να γεννάνε αυγά όπως γουστάρουμε εμείς, τις σφάζουμε. Αντί λοιπόν να καταλήξουμε στο λογικό συμπέρασμα ότι δεν μπορεί η κότα να ζήσει φυσιολογική ζωή και ταυτόχρονα να γεννάει αυγά με το ρυθμό που θέλουμε εμείς, απλώς παίρνουμε μια καινούρια κότα. Ομοίως, αφού ο πλανήτης δεν μπορεί να εξυπηρετήσει τις χυδαίες απαιτήσεις μας, θα βρούμε έναν άλλο πλανήτη.

Οι παγκοσμίως καταδιωκόμενοι και δακτυλοδεικτούμενοι βίγκαν, αυτοί οι τρομοκράτες, αγωνίζονται εδώ και σχεδόν έναν αιώνα να πείσουν τους διπλανούς τους ότι υπάρχει κι άλλος δρόμος. Ότι μπορούμε να ζήσουμε το ίδιο καλά και χωρίς να ρημάζουμε τον πλανήτη. Όμως κάτι τέτοιο απειλεί σε βαθμό ολοκαυτώματος τις οικονομίες και τα κέρδη των βιομηχανιών. Φανταστείτε για μια στιγμή έναν κόσμο χωρίς κρέας, χωρίς γάλα, χωρίς δερμάτινες τσάντες ή παπούτσια, χωρίς μέλι, χωρίς τσιγάρα, χωρίς τσίρκο, χωρίς ψάρεμα, χωρίς κυνήγι, χωρίς ζωολογικούς κήπους. Φανταστείτε έναν κόσμο όπου τα άλογα δεν σέρνουν άμαξες, τα δελφίνια δεν κάνουν κωλοτούμπες σε πισίνες, οι αγελάδες δεν είναι κλεισμένες σε μαντριά, τα καναρίνια δεν κελαηδάνε σε μπαλκόνια, τα γουρούνια δεν είναι μπριζόλες και το μητρικό γάλα νεογέννητων μοσχαριών δεν είναι τυρί. Φανταστείτε να τρώγαμε μόνο ειρηνική τροφή που φυτρώνει στη Γη. Πόσο βαρετό.

Καταλαβαίνω ότι κανείς δεν αντιλαμβάνεται τον εαυτό του ως άμεσα υπεύθυνο για την καταστροφή ενός ολόκληρου πλανήτη. Λογικό. Πώς μπορεί μια φέτα γαλοπούλα στο τοστάκι σου κι ένα ποτήρι γάλα να καταστρέψουν τον πλανήτη; Όμως κι εγώ έχω ένα μικρό αυτοκινητάκι. Πώς μπορεί το αυτοκινητάκι μου να μολύνει κοτζαμάν ατμόσφαιρα; 


Αν σας φαίνονται χρήσιμες οι αναρτήσεις της Συνύπαρξης, βοηθήστε να αποκτήσει κι άλλους αναγνώστες. Μπορείτε να κάνετε Like στη σελίδα μας στο Facebook και να κοινοποιήσετε αυτό το άρθρο στο προφίλ σας.