Εμετός εργαστηρίου - Συνύπαρξη

Μεγάλη συζήτηση τον τελευταίο καιρό για το "κρέας εργαστηρίου". Από τη μια μεριά χτυπούν χαρμόσυνες καμπάνες, από την άλλη άνθρωποι συνοφριώνονται. Αυτοί που χτυπούν χαρμόσυνα τις καμπάνες είναι και βίγκαν και μη-βίγκαν. Αυτοί που συνοφριώνονται, πάλι, είναι επίσης και βίγκαν και μη-βίγκαν.

 

Διαβάζω με ενδιαφέρον όλες τις λογικοφανείς αιτιάσεις, όλα τα επιστημονικά επιχειρήματα, κάθε προσέγγιση από βίγκαν αλλά και από παμφάγους κυνοδοντοφόρους θηρευτές, αλλά όπως και να το δω το πράγμα, συνεχίζω να ξερνάω. Ο εμετός είναι πολύς. Λυπάμαι που δεν τάσσομαι υπέρ αυτού του νεοτερισμού όπως κάνουν πολλοί βίγκαν σήμερα, αλλά δυστυχώς δεν το βρίσκω καθόλου συμπαθητικό σαν ιδέα. Και δεν είναι καν λύση σωτηρίας για τα ζώα.


Υπάρχουν τουλάχιστον 3 καλοί λόγοι που το εν λόγω "κρέας" είναι μια ανοησία, παρότι θα μπορούσα να αναφέρω δέκα.

 
Πρώτον, η σάρκα είναι σάρκα.

Σε ποιον απευθύνεται το "κρέας" εργαστηρίου; Στους βίγκαν ή στους συνηθισμένους, παμφάγους καταναλωτές;

Αν απευθύνεται στους βίγκαν, τότε να μαζέψουμε τα χαρτιά μας, να κλείσουμε τις βίγκαν σελίδες στο ίντερνετ, να ανασκουμπωθούμε και να πάμε στο διάολο. Η δουλειά μας τελείωσε. Δεν έχουμε να πούμε κάτι άλλο. Δηλαδή, αγωνίζεσαι τόσα χρόνια να πείσεις τον κόσμο ότι είμαστε φυτοφάγα όντα που δεν έχουν καμία ανάγκη από "κρέας", γάλα, αυγά ή μέλι και στο τέλος στρογγυλοκάθεσαι στην τραπεζαρία να απολαύσεις μια μπριζόλα εργαστηρίου.

Αν πάλι απευθύνεται στους παμφάγους, αυτοί δεν πρόκειται να δεχθούν να φάνε "ψεύτικο" πράγμα. Εδώ, γίνεται ολόκληρη μάχη στα κοινοβούλια για να μην μπουν στην αγορά μεταλλαγμένες ντομάτες. Που, είναι ντομάτες. Είναι κανονικές ντομάτες, απλώς με αλλαγμένο DNA. Εδώ, παίρνουν τα αυτοκίνητα και κάνουν χιλιόμετρα για να βρουν χωριάτικο, βιολογικό "κρέας", από το χωριό, και να αποφύγουν αυτό του εμπορίου. Τι σε κάνει λοιπόν να πιστεύεις ότι θα δέχονταν όλοι αυτοί να φάνε μια μάζα από καλλιεργημένους ιστούς που κατασκεύασαν δέκα ημίτρελοι με λευκές ποδιές; Θέλουν τη μυρωδιά, τη γεύση και την υφή του αληθινού ζώου. Θέλουν το πιάτο τους να μυρίζει θάνατο. Μόνο έτσι το φαγητό τους μπορεί να χαρακτηριστεί "ποιοτικό".


Δεύτερον, το θέμα της κατασπατάλησης πόρων παραμένει.

Μπορεί το "κρέας εργαστηρίου" να προέρχεται από καλλιέργειες βλαστοκυττάτων αλλά αυτές οι μάζες ιστών και μυών συνεχίζουν να θέλουν "τροφή" και ενέργεια. Το οικολογικό αποτύπωμα, παρότι πολύ μικρότερο σε σχέση με την εκτροφή πραγματικών ζώων, συνεχίζει να είναι μεγαλύτερο σε σχέση με μια καθαρά φυτοφαγική διατροφή. Επιπλέον θα απαιτείται ενέργεια για την ανάπτυξη αυτών των παράξενων μυών. Ένα γουρούνι μπορεί να δώσει μέχρι και 80 κιλά "κρέας". Ξέρεις πόση ενέργεια απαιτείται για να φτιάξεις αυτή την ποσότητα "κρέατος" στο εργαστήριο; Εγώ δεν ξέρω, αλλά ξέρω ότι είναι πολλή. Μέχρι στιγμής, καταφέρανε και φτιάξανε ένα μπιφτέκι.

Με την τερατώδη ζήτηση για "κρέας" παγκοσμίως, είναι σχεδόν σίγουρο ότι κάθε περιβαλλοντικό πλεονέκτημα ακυρώνεται αυτομάτως από την απαίτηση σε ενέργεια για την παραγωγή ποσοτήτων ικανών να καλύψουν τη ζήτηση.




Τρίτον, ο πόνος παραμένει.

Αν τα παραπάνω δύο δεν σε πείθουν και σκέφτεσαι "εντάξει, αλλά τουλάχιστον θα σώσουμε τα δύστυχα ζώα", ούτε αυτό ισχύει.

Δεν εμπιστεύομαι καθόλου τους τύπους με τις λευκές ποδιές. Είναι οι ίδιοι που δοκιμάζουν φυτοφάρμακα σε σκύλους. Είναι οι ίδιοι που ασχολούνται επαγγελματικά με διασταυρώσεις ειδών και τροποποίηση γονιδίων έτσι ώστε να βρουν την τέλεια αγελάδα-γαλακτομηχανή και το γουρούνι με το πιο νόστιμο "κρέας". Αυτοί οι τύποι δεν έχουν ηθικά κίνητρα. Κάνουν αυτό που πρέπει για να ικανοποιήσουν την αγορά και τη δίψα του καταναλωτή για αίμα.

Αν υποθέσουμε ότι το ψεύτικο-αληθινό "κρέας" καθιερώνεται στην αγορά, πιστεύεις ότι αυτοί οι τύποι θα βγουν στη σύνταξη; Νταξ, παίδες, τα καταφέραμε, άντε πάμε σπίτι τώρα. Σε καμία περίπτωση! Η συνέχεια είναι λίγο-πολύ προβλέψιμη: Το "κρέας" του σωλήνα θα πρέπει να βελτιώνεται συνεχώς. Θα πρέπει να γίνεται όλο και πιο νόστιμο, όλο και πιο πολύ, όλο και πιο φθηνό. Θα ψάχνουν καινούριες γεύσεις, καινούριες υφές, καλύτερη συμπεριφορά στη σχάρα, καλύτερους χρόνους διατήρησης, και όλα αυτά απαιτούν ζώα. Οι πειραματισμοί και οι διασταυρώσεις θα συνεχίσουν, εφόσον η ανάγκη για νέα βλαστοκύτταρα θα είναι ακόρεστη.

Οι παμφάγοι θηρευτές όπως είναι γνωστό δεν τρώνε μόνο ψαχνό. Δεν τους ικανοποιούν μόνο τα μπιφτέκια και το σνίτσελ. Πολλοί από αυτούς επιζητούν και άλλα κομμάτια των ζώων όπως κόκκαλα, φτερούγες, δέρμα και πλευρά, που κάθονται και τα μασουλάνε σαν τις ύαινες ή εντόσθια και υπο-προϊόντα της βιομηχανίας όπως μάγουλα, έντερα, κοιλιές και μυαλά, τα οποία τα βάζουν σε σιχαμερές σούπες που τρώνε πατσοκοιλιάδες νταλικέρηδες μετά από ένα τελάρο ρετσίνες ή τα σουβλίζουν το Πάσχα σε φεστιβάλ βαρβαρότητας. Αργά ή γρήγορα λοιπόν η νέα αυτή βιομηχανία θα κληθεί είτε να φτιάξει κόκκαλα εργαστηρίου, φτερά εργαστηρίου και κοκορέτσι εργαστηρίου, είτε να καταφύγει και πάλι στην εύκολη και παραδοσιακή πηγή: Στα ζώα.


Η νέα αυτή "εφεύρεση" ΔΕΝ είναι το καταστάλαγμα της ηθικής συνειδητοποίησης των επιστημόνων. 'Ηταν απλώς η λογική εξέλιξη της επιστήμης. Χρόνια τώρα πειραματίζονται με το DNA, με κλώνους, με τεχνητά μέλη, με μεταλλάξεις και με άλλα τέτοια κουλά. Ήταν λοιπόν αναμενόμενο αργά ή γρήγορα να εμφανιστεί κάποιος τρελός και να πει σας έφτιαξα τεχνητά ζώα για να τρώτε.

Η τεχνητή σάρκα συνεχίζει να είναι σάρκα, συνεχίζει να είναι ανθυγιεινή και επικίνδυνη για τον ανθρώπινο οργανισμό και το κυριότερο απ' όλα είναι πως συνεχίζει να εκμεταλλεύεται τα ζώα. Μπορεί να μην τα σφάζουμε, αλλά συνεχίζουμε να τα θεωρούμε τροφή. Αυτό πρέπει να σταματήσει. Τα ζώα ΔΕΝ είναι τροφή. Τα ζώα είναι απλώς οι συγκάτοικοί μας σε αυτόν τον τρελό πλανήτη. Δεν χρειαζόμαστε "κρέας", ούτε αληθινό ούτε ψεύτικο. Χρειαζόμαστε μόνο πραγματικό, υγιεινό φαγητό και αυτό καλοί μου φίλοι - hear me out - φυτρώνει στη γη και θέλει μόνο ήλιο και νερό.


Αν σας φαίνονται χρήσιμες οι αναρτήσεις της Συνύπαρξης, βοηθήστε να αποκτήσει κι άλλους αναγνώστες. Μπορείτε να κάνετε Like στη σελίδα μας στο Facebook και να κοινοποιήσετε αυτό το άρθρο στο προφίλ σας.