Βίγκαν χλαπάκιασμα με πίτσα - Συνύπαρξη

Αν είσαι αμετανόητος λιχούδης και η σκέψη πως ο βιγκανισμός θα σου στερήσει όλες τις απολαύσεις σε τρομοκρατεί, συνέχα να διαβάζεις και θα σου τρέξουν τα σάλια χωρίς να χυθεί ούτε σταγόνα αίμα.


Οι περισσότεροι βίγκαν επιλέγουν συνειδητά όχι μόνο να μην τρώνε ζώα και ό,τι βγαίνει από ζώα, αλλά γενικότερα έναν πιο υγιεινό και φυσικό τρόπο ζωής. Το "κρέας" και το τυρί στην πραγματικότητα δεν θα έπρεπε να υπάρχουν στη ζωή μας, επομένως θεωρητικά ένας βίγκαν ούτε ανάγκη τα έχει ούτε τα επιθυμεί. 



Ωστόσο επειδή οι περισσότεροι βίγκαν δεν γεννήθηκαν βίγκαν, μεγάλωσαν σε έναν κόσμο τυριού και παγωτού, χάμπουργκερ, μουσακά και πιτόγυρου, μετά τη μετάβασή μπορεί να ψάχνουν έναν εναλλακτικό τρόπο για να χλαπακιάσουν γεύσεις που είχαν συνηθίσει. Γι' αυτό τον λόγο ορισμένοι βίγκαν και εν συνεχεία εταιρίες τροφίμων έχουν βρει κάποιους πολύ δημιουργικούς (και γαμάτους) τρόπους για να μιμηθούν ζωικά προϊόντα χρησιμοποιώντας μόνο λαχανικά, όσπρια, μπαχαρικά και άλλα υλικά φυτικής προέλευσης.  

Έχουν εξελιχθεί τόσο πολύ, που πλέον μπορείς να βρεις ακόμη και βίγκαν αλλαντικά, κοτομπουκιές, τυριά, λουκάνικα, κιμά, γιαούρτι και ό,τι τραβάει η όρεξή σου.

Πάρε μάτι:


Νόμιζες ότι βοσκάμε μόνο γρασίδι στο πάρκο;


Αν λοιπόν είσαι ένα αμετανόητο, λαίμαργο, σιχαμερό παιδί της πόλης και δεν αντέχεις χωρίς junk food, παγωτό και γλυκό, εδώ στη Συνύπαρξη σού έχουμε καλά νέα γιατί μπορείς να συνεχίσεις να είσαι

Από τις χιλιάδες συνταγές που υπάρχουν online και μπορείς να πειραματιστείς, σήμερα θα σου δώσουμε μία και υποσχόμαστε να συνεχίσουμε.

Οι οδηγίες γράφονται έτσι ώστε να απευθύνονται και σ' όσους είναι άσχετοι από μαγείρεμα. Θα υποθέσω όμως για λόγους συντομίας ότι ξέρεις τουλάχιστον πώς ανάβει ο φούρνος και τι σημαίνει "ψιλοκομμένο".

Βίγκαν πίτσα
(από τις καλές, όχι με γκαζόν και κουνουπίδι)

Υλικά για ένα μεγάλο ταψί (3-6 άτομα, ανάλογα πόσο τέρατα είστε)

Για τη ζύμη:
700 γρ. αλεύρι ολικής άλεσης
1 φακελάκι ξηρή μαγιά
1 κ.γλ. ζάχαρη
1 κ.γλ. αλάτι
1/2 κούπα γάλα ρυζιού
1 κ.σ. ελαιόλαδο
Νερό περίπου 1/2 κούπα

Για τη σάλτσα:
2 κ.σ. ελαιόλαδο
3 ώριμες ντομάτες
1 μικρό καρότο ψιλοκομμένο
3-4 φύλλα βασιλικού
1 πρέζα αλάτι, πιπέρι, ρίγανη και γλυκιά πάπρικα

Για το κυρίως θέμα:
250 γρ. φυτικό τυρί σε φέτες ή τριμμένο
150 γρ. κεμπάπ σόγιας
1 κούπα ψιλοκομμένα κολοκυθάκια
1 κούπα μανιτάρια τεμαχισμένα
1/2 κούπα βρασμένο μπρόκολο σε κομματάκια
1/2 κούπα ψιλοκομμένο κρεμμύδι
Μερικά φυλλαράκια φρέσκου μαϊντανού ή ρόκας


Ξεκίνα με τη ζύμη. Σε μια λεκάνη ή όπου σε βολεύει ρίξε πρώτα τη μαγιά, το ελαιόλαδο και τη ζάχαρη. Στη συνέχεια γέμισε μισή κούπα με το γάλα ρυζιού και συμπλήρωσε ως πάνω με νερό.
Άδειασε την κούπα στην λεκάνη και πιάσε στο ένα χέρι το αλεύρι και στο άλλο πηρούνι. Ξεκίνα να ρίχνεις σιγά-σιγά αλεύρι και να ανακατεύεις με το πηρούνι. Καθώς ρίχνεις αλεύρι στην αρχή το μίγμα θα είναι ζουμερό, μετά θα γίνει παχύρευστο σαν χυλός και στη συνέχεια θα σφίξει αρκετά ώστε να είναι δύσκολο να δουλεύεις με το πηρούνι. Τότε είναι η στιγμή που πρέπει να βάλεις χέρι. Επίσης τότε είναι η στιγμή να ρίξεις και το αλάτι, δεν θα το βάζεις ποτέ από την αρχή. Συνέχισε να ρίχνεις αλεύρι και ζύμωνε με το χέρι, μέχρι να έχεις μια μάζα ζύμης η οποία δεν κολλάει στα χέρια και είναι αρκετά πυκνή ώστε να μπορείς να την πλάσεις. Μόλις γίνει αυτό σκέπασε τη λεκάνη με 4-5 πετσέτες κι άφησέ την σε ένα ζεστό σημείο. 

Μετά πρέπει να ασχοληθείς με τη σάλτσα και το κεμπάπ. Θα χρειαστείς δύο μικρά κατσαρολάκια.

Το κεμπάπ σόγιας συνήθως θέλει απλά βράσιμο, αλλά στο σακουλάκι θα βρεις ενδεχομένως πιο αναλυτικές οδηγίες. Προσοχή, δεν θέλουμε να φτιάξουμε κεμπάπ αλλά πίτσα, οπότε από τις οδηγίες του σακουλακίου σε ενδιαφέρει μόνο το σημείο που το βράζουμε.

Σε ένα μπωλ τρίψε τις ντομάτες μέχρι να πάρεις όλο το ζουμί τους και τα κομματάκια του φλοιού. Αν δεν μπορείς να τις τρίψεις τελείως (συμβαίνει) τότε μπορείς να ψιλοκόψεις τα υπολείματα που μένουν στο χέρι σου με ένα μαχαιράκι. Επίσης μπορείς να αποφύγεις όλη την παραπάνω διαδικασία και να βάλεις τις ντομάτες σε ένα μπλέντερ, αν υπάρχει. Σε ένα κατσαρολάκι ρίξε το ελαιόλαδο και άφησέ το 2-3 λεπτά να κάψει. Στη συνέχεια ρίξε το ψιλοκομμένο καροτάκι, ανακάτευε για λίγα λεπτά μέχρι να τσιγαριστεί, χαμήλωσε τη φωτιά στο μάτι και άδειασε τον χυμό ντομάτας που έφτιαξες. Βάλε αλάτι, πιπέρι και την πάπρικα και άφησέ το να σιγοβράσει 7-10 λεπτά ανακατεύοντας που και που. Περίπου ένα λεπτό πριν το τέλος, ρίξε μέσα τον βασιλικό και μετά κατέβασε το κατσαρολάκι από τη φωτιά. Σε αυτό το σημείο λογικά θα είναι έτοιμο και το κεμπάπ που βράζει από δίπλα.

Κάπου εδώ πρέπει να ανάψεις τον φούρνο. Ιδανικά στους 170 βαθμούς. Πρόσεχε μήπως έχεις ξεχάσει μέσα κανα ταψί ή κρυμμένα λεφτά.

Λογικά θα πρέπει το ζυμάρι σου να έχει φουσκώσει ως τώρα αλλά κι αν δεν φούσκωσε πολύ δεν είναι ιδιαίτερο πρόβλημα. Ρίξε λίγο αλεύρι στον πάτο του ταψιού για να μην κολλάει (μπορείς επίσης να το αλείψεις με ελαιόλαδο αλλά κάθε φορά που βάζεις κάπου λάδι το φαγητό σου γίνεται όλο και πιο λιπαρό), βάλε μέσα το ζυμάρι και ξεκίνα να το παίζεις. Το ζυμάρι. Θα χρειαστεί να το ανοίξεις με ομοιόμορφο τρόπο ώστε να πιάσει όλο το ταψί, προφανώς. Αν έχεις πλάστη και ξέρεις να τον χειρίζεσαι, ακόμη καλύτερα. Ένα γυάλινο μπουκάλι ή ένα γερό ποτήρι είναι επίσης καλός τρόπος για άνοιγμα της ζύμης.

Άπλωσε τη σάλτσα πάνω στο ζυμάρι με ένα κουτάλι έτσι ώστε να πιάνει όλη την επιφάνεια της πίτσας. Στη συνέχεια ρίξε πάνω και άπλωσε ομοιόμορφα το κρεμμύδι και το κεμπάπ. Από πάνω άπλωσε το τυρί, τα κολοκυθάκια, τα μανιτάρια και το μπρόκολο

Ψήσε στους 170 για περίπου 25 λεπτά ή μέχρι να δεις ρόδινα χρώματα στο ζυμάρι και, μόλις βγάλεις το ταψί έξω, αποτελείωσε το έργο σου ρίχνοντας από πάνω φυλλαράκια ρόκας ή μαϊντανού.

Δεν θέλω να πω πολλά, αλλά αν εργαστείς με μεράκι θα φας μια από τις καλύτερες πίτσες της ζωής σου. 

Το καλύτερο δε είναι ότι για την πίτσα αυτή δεν χρειάστηκε να πεθάνει κανείς. Θα περιέχει ελάχιστα λιπαρά, μηδέν χοληστερόλη και πολλά-πολλά θρεπτικά και νόστιμα καλούδια. Σύγκρινέ το με μια κανονική πίτσα, που είναι γεμάτη γάλατα με αντιβιοτικά και πύον, νεκρές σάρκες ζώων με συντηρητικά και χημικά, λίπη σε επίπεδο εμφράγματος και σιχαμερά βρωμόλαδα, και θα καταλάβεις αμέσως τί γαμάτη δουλειά μόλις έκανες.


Καλή όρεξη!